Casper Hoogzaad


drawingspaintingstext • biocontact



SURINAME

schilderijen en tekeningen


Hein van Haaren

2011


Zijn schilderkunst is fijn en fijnzinnig en stoelt op een fascinatie voor de natuur. Zijn verven maakt hij zelf uit natuurlijke grondstoffen. Daardoor is hij geïnspireerd door de oude schilderkunst.  Als jong kunstenaar vroeg hij zich af, hoe de oude meesters zo’n specifiek licht in hun werk wisten te brengen.

Door vragen aan deskundigen, eigen onderzoek en vergelijking met de tubeverven kwam hij tot de ontdekking dat het licht in de oude schilderkunst mede dankzij de gebruikte natuurlijke schildersmaterialen zo aanwezig was.

Met de kennis die hij heeft opgedaan over de grondbeginselen van de oude schilderstechnieken gaat hij zijn eigen verven maken.


In zijn zoektocht naar de zuivere natuur reist hij in 2006 naar Suriname en blijft er 24 maanden. Hij is daar om de natuur in haar meest zuivere staat te ervaren, nog net op tijd voor de explosieve groei van het toerisme in dat land.

Hier vindt hij bevestiging van hetgeen hem bezig houdt. Ook  krijgt zijn behoefte aan wat hij zelfredzaamheid noemt in deze omgeving een invulling.

Hier kan hij schilderen met de grond waarop hij staat en is deel van de natuur  waarin hij als het ware werd onder gedompeld.


Sindsdien staat zijn werk in het teken van de herinneringen aan het Surinaamse oerwoud waar hij met  de natuur diepgaand werd geconfronteerd.   De schilderijen zijn herinneringen aan de kleurrijke vruchten die hij daar zag: rijk aan kleuren, geschakeerd van toon, het licht is er in aanwezig als in een bakje frambozen in een stilleven van Adriaen Coorte (ca. 1660–1707).


Het zijn intense, poëtische beelden die uit de neutrale achtergrond opkomen en getuigen van zijn verbondenheid met de natuur en de stilte die er heerst. In zijn geschilderde beelden zinderen de kleuren als in het late licht van een zomerdag.


Bij beschouwing van zijn werk komt de vraag op: wat moet je aan met dit werk  dat van a tot z  tot stand komt  in een ambachtelijk proces in een tijdsgewricht waarin techniek bepalend in alles wat wij denken, voelen en doen.


Dit werk dat in zijn verschijningsvorm zich welhaast introvert gedraagt, is zo anders dan de kunst vandaag pleegt te zijn, dat het gemakkelijk opzij geschoven kan worden ‘als niet van deze tijd’,  is een ernstige en tegelijkertijd mooie dialoog met de natuur op basis van de opvatting dat wij mensen deel van deze natuur zijn.


Voor Hoogzaad is het ervaren van de vorm van de natuur van grote betekenis en wil dat in zijn werk zichtbaar maken.

Dat doet hij niet alleen met zijn schilderijen, maar vooral ook in zijn tekeningen. Elke dag begint voor hem met een paar uur tekenen. Zo heeft hij nu een bestand van 29 tekeningboeken met elk 1000 potloodtekeningen.


De tekeningen ogen abstracter dan de schilderijen. Het zijn composities van organische vormen die door en over elkaar heen gaan in grijze tinten en

witten. Elke compositie suggereert de beweeglijkheid van een groeiproces zoals het tekenen zelf een proces is. Al tekenend en schilderend neemt hij de beschouwer mee in zijn fascinatie voor de vorm van de natuur en maakt hem deelgenoot van zijn opvattingen daarover.


Zijn ambachtelijke werkwijze moge de schijn hebben van een nostalgische terugkeer naar het verleden, in werkelijkheid kiest hij ervoor met natuurlijke middelen de betekenis van de natuur te laten zien. Hij doet dat in een vormentaal die hij ontleent aan de natuur en interpreteert  door herinnering en verbeelding.


Hoogzaad laat ons in zijn werk zien wat er door hem heen ging in de confrontatie met de natuur. De verwondering en de ontroering zijn aanwezig in elk schilderij en tekening. Hij is geboeid door de overweldigende schoonheid die hij aan ons overdraagt in de beweeglijke grijs/witte vormen van zijn tekeningen en subtiele, dromerige  schilderijen, die geen vernis verdragen en daardoor zeer kwetsbaar zijn.


Casper Hoogzaad is geen milieuactivist, wel een betekenisgever van de natuur als essentiële bron van het bestaan.